Toespraak Roel Knol Vrijwilligers Kerstborrel 2017

Beste mensen,

Herkennen jullie dit beeld van ons beiden naast elkaar?
Inderdaad, we staan samen ook in de Staatskrant van deze maand.
Dit jaar had ik de eer om Hokon op te volgen als voorzitter van Kerk & Buurt. En daarom mag ik u nu namens het bestuur toespreken op deze kerstborrel.

Mensen, vinden jullie het ook zo fijn om vrijwilliger te zijn. Ik merk dat het me gewoon goed doet om bij deze bijzondere gemeenschap van Kerk & Buurt te horen. Dit is mijn tweede kerstborrel, maar het valt me op hoeveel van u ik inmiddels ken of wel eens gezien heb. En hoe vertrouwd ik al ben met een hoop mensen hier.

Hoe sterk de gemeenschap kan zijn zagen we dit jaar in verband met Reza. Wat was iedereen ontroerd bij het lintje dat hij kreeg van de al net zo zieke van der Laan. En wat waren er veel mensen op de indrukwekkende herdenkingsdienst.

Ja, Kerk & Buurt is een bijzondere gemeenschap? Alle lagen van de samenleving kom je tegen: rijk en arm, jong en oud, wit en gekleurd, mensen met een huis en zonder en noem maar op. En je kunt dus steeds weer proefondervindelijk vaststellen: uiteindelijk zijn we allemaal gelijk. Mijn schoonvader zei altijd, in het Twents: “we hebt allemaol het gat in twee helften.”

Kerk & Buurt is een rijk gebeuren, vind ik.  Het is toch geweldig om onze mooie kringloop binnen te lopen. Iedere dag tref je aardige, toegewijde mensen die je graag van dienst zijn. En je scoort er de prachtigste spullen en het kost geen drol. En in Filah en in de Schakel heb je schitterende gesprekken bij wat eten of koffie voor bijna geen geld. Geweldig hoe mensen elkaar helpen bij Burenhulp en dan die prachtige avonden van Buren vertellen.

Het kost tijd allemaal weinig, wat geld betreft. Maar qua tijd en inzet vraagt het soms veel.

Er zitten ook wel scherpe kantjes aan. Soms moet je mensen schorsen, soms moet je zelfs de hulp van de politie inroepen. Dat kun je wel eens een paar dagen “mee naar huis nemen.”

Als je samenwerkt, moet je ook rekening houden met de mening van een ander. Ik vroeg pas heel onschuldig aan iemand in de Schakel: “Wat vind je zo van de opstelling van de tafels. Moeten we dat zo laten of kunnen we het veranderen?”  “Je moet niet alles willen regelen man”, kreeg ik te horen. Nou, dan heb je weer even iets om over na te denken.

Het kan ook zijn dat je het met de ander niet eens bent.  Ik denk dat we allemaal wel van die confrontaties hebben gehad. Soms loopt dat uit op ruzie. Maar aan de andere kant blijkt vaak, dat je daar weer van leert.

Daarom vind ik het zo goed, dat er nu allemaal groepjes zijn die hun goeie ervaringen en ook hun botsingen met elkaar doorspreken.
De vrijwilligers van de kringloop doen het o.l.v Zwanine. En die van de Schakel met Hilde. Dat gaat bij al die koks en helpers van Filah en bij de mensen van burenhulp wellicht wat lastiger, maar daar is het misschien ook wat minder nodig.

Al met al: er gaat best wel veel verkeerd, maar er gaat nog veel meer heel goed!

En dat komt door de grote gedrevenheid die jullie tonen. Dus: laten we elkaar op de schouder slaan en straks een toast uitbrengen op elkaar. Want, mede door óns gebeuren er een hóóp mooie dingen in deze buurt.
Dit is een borrel voor de vrijwilligers, maar ik stel voor om niet alleen te toasten op onszelf als vrijwilligers, maar ook op onze werkers:

Op  Zwanine, de creatieve duizendpoot van Kerk & Buurt:

Op Hilde, de hartelijke moeder-overste van de Schakel:

En op Jette die met de lach van een milde zon de burenhulp in het licht weet te zetten:

Proost!
Roel Knol
15 december 2017

De foto’s van de kerstborrel zijn gemaakt door Jaap Buning.